Gejsze zaczęły pojawiać się na bankietach w licencjionowanych dzielnicach rozrywki w XVI wieku. Były to Shimabara w Kioto i Yoshiwara w Edo. Rolę gejsz pełnili wówczas wyłącznie mężczyźni, nazywani hōkan ,co znaczy błazen lub taiko mochi - niosący bęben, błazen. Odgrywali komiczne przedstawienia i opowiadali pikantne dowcipy wprawiając w wesoły nastrój kurtyzany i ich klientów.
W 1751 roku, jeden z gości domu publicznego zdumiony zauważył, że w przyjęciu bierze udział onna taiko mochi (kobieta niosąca bęben). Nazwano ją geiko, a słowem tym po dziś dzień określa się gejsze z Kioto.

Kilka lat później podobne kobiety pojawiły się w Edo, lecz tam nazywano je onna geisha (kobieta gejsza). Niebawem ich liczba przewyższyła liczbę mężczyzn gejsz, których zaczęto nazywać otoko geisha, a od ok. 1800 roku gejszami były wyłacznie kobiety.
Ideogram gei w słowie geisha oznacza sztukę.
Zatem geisha to w dosłownym tłumaczeniu człowiek sztuki, artysta.

W drugiej połowie XVIII istniało wiele specjalności tych kobiet. Kido geisha (gejsza z bramy) to dziewczyna stojąca przy wejściu na teren, gdzie odbywał się bankiet. Grała na shamisenie w celu przyciągnięcia gości. Jorō geisha to gejsze prostytutki.  W tym samym czasie odoriko - dziewczyny z feudalnych miast zajmujące się tańcem zaczęto nazywać machi geisha, dla odróżnienia ich od kobiet pracujących w dzielnicach rozrywki. Gejszom zabroniono kontaktów seksualnych z klientami yūyo (prostytutek), a w 1779 roku oficjalnie uznano ich odmienną profesję i powołano kenbany – specjalne urzędy rejestracyjne zajmujące się głównie regulacjami prawnymi dotyczącymi społeczności gejsz. Obecnie każda dzielnica gejsz ma własny kenban.

Legalną prostytucję zniesiono w Japonii dopiero w 1957 roku, ale profesji gejsz nie zlikwidowano. To najlepszy dowód, że nie uważa się ich w Japonii za kobiety lekkich obyczajów.

Osobną kategorię gejsz stanowią maiko (co znaczy kobieta tańca). W rzeczywistości są to praktykantki, dopiero uczące się rzemiosła artystycznego i sztuki ciekawej konwersacji. Do chwili obecnej spotykane są wyłącznie w Kioto. Ich odpowiednikiem w Tokio były hangyoku. W innych regionach Japonii gejsze pomijają w swojej edukacji etap bycia praktykantką, przez co stoją dużo niżej w hierarchii społecznej.

Nie ma zdjęć, bo to było przed okresem Edo
ewentualnie są drzeworyty, ale na nich nie sposób odróżnić pana geisha od klienta


stopniowo będę wrzucać na tą stronkę wszystko co dotyczy historii gejsz

stan aktualny spróbuję opisać w innym wątku. za wszelkie pytania i uwagi będę bardzo wdzięczna

a czym sie rozni kido geisha od zwykłej ?
aha juz doczytałam baka

http://de.wikipedia.org/wiki/Bild:Geishashamisen053.jpg

może link zadziała tak wyglądała gejsza z bramy

Odnośnie krępowania stóp (palce same się łamały nikt nikomu ich nie łamał) praktykowanego dawniej w Chinach radzę przeczytać tutaj http://www.japonia.org.pl/forum/viewtopic.php?t=853 . Na uwagę zasługuje zwłaszcza post Noel.

Witam. Fajny tekst i jak na wprowadzenie to całkiem spory
Ogólnie na pierwsze czytanie znalazłem mały błąd:
Dane nie tylko z internetu ale również z kilku książek m.in. "Gejsza z Gion" Iwasaki.


Otóż nie wiem czy wiesz ale to nie Japończycy chcieli zniesienia tej instytucji a amerykanie jeszcze panoszący się wówczas na wyspach. Nastawienie Japończyków do prostytucji jak to pejoratywnie określa zachód jest odmienny. Uważają bowiem że dobrze zadbane kobiety, licencjonowane i zdrowe to dobry zysk, a przeciez nie trzeba kobiet do tego zmuszac, same wybierają, a prostytucji nie zlikwiduje się zakazami, bo jak nie legalnie to bedzie działać nieleganie, niebezpiecznie itp

To tyle czekam na rozwinięcie

Gdzieś wyczytałem, że obecnie prostytucja w Japonii jest teoretycznie zabroniona, ale w praktyce jest dużo luk prawnych i wygląda to na martwe zakazy, którymi się nikt nie przejmuje.

A tak btw. to słyszałem, że prostytutki często odmawiają obcokrajowcom, a usługują tylko Japończykom.

W 1957 roku w Japonii prostytucja została zakazana. ale yakuza musi z czegoś czerpać zyski...

Zawód gejszy na szeroką skalę został współcześnie zastąpiony zawodem hostessy. Towarzystwo gejszy wybierają ludzie o wyższym statusie społecznym, natomiast pospólstwo przebywa po pracy w barach i lokalach z hostessami, oczywiście o różnym standardzie. Hostessy nie podlegają w przeciwieństwie do gejsz żadnej kontroli odgórnej, ani nawet wewnętrznej - w ramach swojej społeczności, dlatego często i w dodatku bezkarnie zajmują się prostytucją. Wszystko oczywiście zależy od standardu baru czy lokalu, gdyż pewne zachowania nie są tolerowane w lepszych dzielnicach. Najwięcej jednak zależy od samej hostessy. Prostytucja u gejsz współcześnie jest nie do pomyślenia.

więcej o prostytucji i hostessach w wątku współczesność .