Długo zastanawiałem się co powinno być pierwszą recenzowaną pozycją. Czy zacząć od dramatu, komedii, sensacji, science-fiction, a może od jakiegoś horroru? W końcu znalazłem odpowiedni tytuł, który łączy wszystkie te gatunki. Poniekąd, ale o tym za moment.

Jesteś ciotą , tak, dokładnie, mówię o tobie! Masz wygląd jakby cię matka karmiła z procy, jesteś gruby, a do tego pracujesz jako sprzedawca żarcia w malutkim sklepiku z gatunku ,,mydło i powidło". Do szczęścia brakuje tylko byś miał córkę... a nie... zapomniałem:) akurat jedną na zbyciu masz. Czy w takich warunkach możesz zostać bohaterem? Ano możesz, a przynajmniej z takiego założenia  wyszli skośnoocy bracia, bowiem w roli głównego bohatera umieścili gościa z opisu  powyżej. Od razu go pokochasz, zapewniam.
Nasz bohater zaczyna kolejny nudny dzień pracy (właściwie zaczyna go śpiąc na stole, ale mniejsza o to) kiedy nagle okazuje się, że na pobliskim moście grupka turystów wypatruje ,,gluta", a dokładnie skrzyżowanie godzilli ze świnią w wersji light. I nie byłoby w tym nic ciekawego gdyby nie fakt, że ten glutek zaczyna pałaszować wszystkich dookoła. I tak przez cały film. Wszystkich bez wyjątku. Kto zaczął ten bajzel - amerykańce - wiadomo, kto go będzie musiał sprzątnąć - nasz hiroł z pomocą rodzinki. Bla, bla, bla...
Kalka, sztampa i nuda, powtórka z godzilli? I tutaj pojawia się coś co wy - szarzy śmiertelnicy - nazywacie punktem przyciągającym uwagę, a my - recenzenci - nazywamy punktem przyciągającym uwagę.
Bowiem niewiele filmów daje taki misz masz jaki możemy znaleźć tutaj. Joon-ho Bong (reżyser) postanowił urzeczywistnić wszystkie swoje pomysły, które wpadły mu do głowy podczas kąpieli w jacuzzi popijając schłodzone sake, zapewne. Zaczynamy bowiem od przygody, lekkiego sci-fi, by nagle JEB!!! po nerach , nagły zwrot akcji włączamy horrorek (adrenalina rośnie), to teraz CYK! i nutka dramatyzmu po czym odrobina komedii i taki groch z kapustą aż do końca filmu. Co najlepsze taka mieszanka nie kłuje po oczach, a , co więcej, przyjemnie się na nią patrzy. Po prostu trzeba przyjąć do wiadomości fakt, iż tego filmu nie da się skatalogować lub zaszufladkować; tu trzeba być przygotowanym na wszystko. Jest cichutko i przyjemnie (kwiatki, pszczółki, sex na polance) to przyjmij do wiadomości, że za moment zobaczysz krew i śmierć. Dwie minuty później będziesz płakał ze śmiechu, po czym płakał ze wzruszenia. To właśnie patent z ciągła zmianą gatunku sprawia, że tak przyjemnie ogląda się to dzieło. Bo na dobrą sprawę film można określić jednym zdaniem [SPOILER] przychodzi potwór, zabija co się da, główni bohaterowie mają chwile słabości, po czym na koniec dobro i tak zwycięży [SPOILER].
Niemniej ta recenzja ma zachęcać a nie zniechęcać ( ), więc ze swojej strony dodam, że bawiłem się wyśmienicie (momentami dialogi walą sztuczną dłużyzną, ale tylko MOMENTAMI), a to coś znaczy. Zdjęcia i efekty - krótko - dają radę. Muzyka, to oddzielny temat, pojawia się rzadko, ale za to jak się pojawi to... muzyczny orgazm (chodzi o klimat jaki tworzy, dziecino, o klimat, a nie o markę zespołu). Gra aktorska - nie ma się ogólnie do czego przyczepić. UWAGA unikać amerykańskiego dubbingu!!! (ci co oglądali ,,zamerykanizowane" godzille wiedzą o co chodzi).
Podsumowując - warto. Choćby dla samej zabawy gatunkami i pokazania, że nawet w dzisiejszym kinie da się zrobić coś inaczej i ciekawie.(nie to co shitowaty ,,projekt monster" )
PS Mało dowiedziałeś się o fabule? Nie szkodzi - zobaczysz film, zrozumiesz


Zalety: zabawa filmem i z widzem, muzyka, wstawki komediowe
Wady: ci co nie lubią takiej zabawy nie podołają:), momentami dłużyzna, jak kto nie lubi azjatyckiego kina (?), nie dla wszystkich.

Najlepszy moment: pierwsze spotkanie z potworkiem, pan harka 
Ocena obiektywna: 6/10
Ocena subiektywna: 8+/10
 
produkcja:  Japonia , Korea Południowa 
gatunek:  wielogatunkowość
reżyseria Joon-ho Bong
scenariusz Chul-hyun Baek , Won-jun Ha
rok powstania: 2006

hmm skads juz to znam ;P choc tego filmu nie ogladałam...
I jakos jestem skora uwierzyc ze ten film to totalne dno jako ze kiedys ogladałam podobny film, ktory był parodia wielu i nie z serii Strasznych filmow ktore potrafia byc czasem zabawne, a cos co było skladanka Piratow, Narnii, no i Paris tez tam sie przewinęła...to to była zenada...choc srania i rzygania nie było Po tamtym filmie chyba juz nigdy nie siegne po taka skladanke...no chyba ze bede przekonana (lub ktos mnie przekona) ze nie bedzie to kolejnym niewypałem amerykanskich rezyserów...

nie wiedziałam, że aż tak bardzo chcesz być gwiazdą 

Ja bede pisal jak poogladam recenzowane pozycje, poki co sie wstrzymuje bo i czasu nie ma na ogladanie Ale doceniam haku za wysilek i wklad w forum

Dzisiaj mały bonus: oprócz tradycyjnej recenzji, mały wstęp - felietonik.

Polski rynek komiksowy to bardzo krucha i delikatna ,,istotka". Ledwo to oddycha, niby stara się jakoś przetrwać w otaczającym świecie, ale nijak nie może liczyć na pomoc innych; jest zdana wyłącznie na siebie. Z tego też powodu - choć powoli to się zmienia - polscy komiksiarze, mają, że tak poetycko ujmę ,,trudne chwile" w naszym kraju. Mamy parę wydawnictw, coś niby tam wydają, ale ani to spektakularne, ani nie ma się czym pochwalić. Zapewne za moment pojawi się fala krytyki, że ,,nie wiem jak to kiedyś było", że ,,co ja tak narzekam". Ja rozumiem, że Polska komiksem nie stoi, że to bardzo trudny rynek do opanowania (chodzi mi o Polskę), że w porównaniu do lat wcześniejszych wszystko zmienia w dobrym kierunku. Ja to rozumiem. Cieszy mnie to, że jakiekolwiek zmiany są podejmowane, ale...! Był Produkt - nie ma go, próbował Dobry Komiks - zdechł, Mandra - upadła, inne wydawnictwa boją się inwestować w świeżą krew. Stąd też dla nas, komiksiarzy, nie jest lekko. Tym bardziej jest ciężko, gdy człowiek stara się być na bieżąco z otaczającym rynkiem jak choćby w Stanach czy rynkiem undergroundowym, zewsząd zalewany jest masą informacji, a do tego stara się wytrwać w odwiecznej konfrontacji my - kontra reszta świata. O co mi chodzi? Spróbujcie oficjalnie i na głos powiedzieć, że czytacie komiksy; znajdźcie na ulicy kogoś z kim można porozmawiać np. Co sądzisz o Brand New Day; Kim twoim zdaniem jest Red Hulk; Jak serie Civil War i 52 twoim zdaniem wpłyną na losy bohaterów/ ich światy? Jedyne co zobaczysz to oczy pełne zdumienia i litości wobec twojej osoby. Smutne to, że nadal jesteśmy uważani za dziwadła (niczym konsolowi gracze, że ich tak nazwę), że FILMY pokroju Pił i podobnych bzdur, czy wysłuchiwanie ploteczek pokroju pudelek to NIE są bzdury, zaś my jesteśmy dziecinni. Piszę to by wszyscy ci, który uważają, że zajmujemy się głupotami ODPIMALI się od nas raz na zawsze. Dajcie nam święty spokój! Komiks to też jest sztuka, komiks też jest ambitny, to nie my pokazujemy dziecinną postawę, lecz wy,  to nam was żal, słabi ludzie. Tyle w kwestii mojego komentarza.

Choć tekst ten jest ,,troszku" przesiąknięty krytyką i troszkę jest łopatologiczny, obecna sytuacja - i wypowiedzi paru osób, co do mojej osoby - zobligowała mnie do napisania powyższego wstępu. Jeżeli nie zrozumiałeś o co mi chodziło - trudno, wybacz, że zabrałem ci te parę minut twej egzystencji  . Ci do których te słowa skierowałem, będą wiedzieć.
A teraz powróćmy do aktualnych wydarzeń         

Marvel było pierwszym moim zagranicznym wydawnictwem, z którym miałem okazję się zetknąć będąc smykiem (kurka, ale nieskładne zdanie właśnie ułożyłem  ). To ono pokazało najwspanialszych bohaterów komiksowych. To właśnie tu poznałem Deadpool'a.
Bohater ten jest u nas średnio rozpoznawalny, co mnie niestety smuci. A postać to, zaprawdę zacna. Jeżeli chciałeś kiedyś poznać bohatera, którego NIE DA SIĘ nie pokochać z miejsca, to mas ku temu okazję. (Więcej o Deadpoolu znajdziesz tutaj http://en.wikipedia.org/wiki/Deadpool_%28comics%29)   
A dzisiaj na pierwszy ogień (choć powiadam wam, że ciężko było mi wybrać konkretny numer, gdyż wszystkie sobie cenię) bierzemy: 
,,Deadpool Team-Up #1"
Dlaczego właśnie ten numer? Bo i tematycznie powiązany z tym forum (akcja rozgrywa się Japonii) a i jakoś tak lubię ten numer. A o czym opowiada fabuła?
Typowo dla Deadpool'a: Pewien cel do zlikwidowania, pokazuje, że nie jest takim celem na jakiego wygląda, co dla Dead'a okazuje się tylko zachętą (z dziennikarskiego obowiązku: Dead to najemnik; zapomniałem wpomnieć ). W międzyczasie (w Japonii) skośnoocy bracia, ,,najmują sobie" najlepszego na świecie zabójcę (nie chodzi o Dead'a; to skandal, normalnie) do zlikwidowani pewnej niewygodnej osoby. Pech chce, że inna organizacja wynajmie Deadpoola do ochrony tej osoby. Najemnik, jak to najemnik, za kasę pójdzie wszędzie. Tyle, że najlepszy zabójca na świecie, okaże się dla niego bardzo ,,znaną osobą". Oczywiście, pojawią się starzy znajomi, będzie mnóstwo ironii i docinek, oraz wybuchy i napierdzielanka, ale tutaj to standard  . [Po macoszemu i ciężko zrozumieć? Taki styl, niestety, mam. A może to jeden z tych dni, które chcesz wykreślić z kalendarza? Hmm... ]
Nie jest to może najwyższe osiągnięcie w karierze Deadpool'a, ale jako początek znajomości powinien pasować jak ulał. Zapewniam, że po tym komiksie, zakochacie się w tym rozgadanym najemniku. Z obowiązku dodam: kreska jest typowa, amerykańska; do zaakceptowania, choć nie powala. Kolory są  (), fabułka lekka łatwa i przyjemna, postaci i dialogi - jak zawsze - wpyteczkę. Dla mnie, stuff pierwsza klasa. Ze swojej strony - polecam.
PS. Jeżeli macie ochotę przeczytać ten komiks, ale nie umiecie go znaleźć. Walić na priva. Zawsze uczynnie pomogę   


Muzyka, która powinna przygrywać podczas czytania: Linkin Park, Sum 41
Najlepszy moment: tekst Dead'a na ofertę złożoną przez Japończyków
Ocena obiektywna: 8/10
Ocena subiektywna: 9/10

produkcja:  USA
gatunek:  superbohaterowie     

Ostro i z przytupem, bez żadnych przystanków, nie bacząc na nic i na nikogo, prosto z mostu, bez owijania w bawełnę, przechodząc od razu do meritum, nie waląc ściemy, mówiąc krótko i zwięźle rozpoczynamy kolejną recenzję.

Dzisiaj ,,na patelnię" bierzemy film pt. ,,Pułapka"
Wiecie kiedy thriller jest dobry i warty obejrzenia? Kiedy mamy świadomość, że został nakręcony za psie pieniądze, bez wielkich sław, bez efektów specjalnych, przy użyciu najprostszych środków emocjonalnych, a trzyma w napięciu. Ale nie tak jak ,,M jak miłość" czy inne shity. Tylko mocno i dosadnie, za jaja, tak aby bolało jeszcze długo po seansie. Przykład? Piła (jedynka). Raczej nie znam osoby, która by stwierdziła, że ten film był zły czy słaby. Pojawił się znikąd, a po skończonym seansie, długo siedziało się z otwartym dziobem albo jak kto woli, z miną numer 2563 - pan Mikołaj razem z wielkanocnym zającem? W jednym łóżku? Mamo!!! Wiecie o co chodzi. Mały szok i niedowierzanie. I lekki żal, co to dupę ściska, że to co uważaliśmy za fakt niepodważalny, właśnie runął. Tym bardziej cieszę się, iż sytuacja lubi się powtarzać.
Scenariusz jest prosty jak drut. Czternastolatka poznaje na czacie eleganckiego fotografa, z którym postanawia nawiązać bliższą relację. Spotykają się w kawiarni, jedzą ciasteczko, słodko sobie rozmawiają, po czym udają się do owegoż fotografa by móc w spokoju jeszcze bliżej i dokładniej się poznać. Oczywiście jak to w takich filmach bywa, miły pan okazuje się mieć niejedno za skórą (zwłaszcza jeżeli chodzi o młode dziewczynki), przez co dalszy rozwój fabuły wydaje się być przesądzony. No właśnie. W tym problem. W połowie seansu podchodzi do nas przemiły pan 4 na 4 z dużym kijem bejsbolowym po czym wali nas w ryj szarmancko mówiąc: ,,Jestem zaskoczenie; a teraz zabawmy się we dwoje." Bo oto okazuje się, że wszystko co dotąd widzieliśmy to jedynie gra pozorów. Nic tu nie jest takie, na jakie wygląda. Myślisz, że wiesz co będzie za moment? No to jesteś w błędzie. 
Tu nic nie będzie jasne i klarowne.
Oto jeden z tych filmów, które przewinął się dwa lata temu przez kina niezauważony - a szkoda. Dobry, mocny thriller. Trzymający od początku do końca w napięciu. Poważnie. Mam za sobą wiele filmów z tego gatunku, a zostałem miło zaskoczony. Nie  chodzi nawet o fakt, że fabuła ,,dobrze robi", że aktorzy odtwarzający główne role - choć praktycznie nieznani - spisali się świetnie, że pojawia się scena, w której baronowie filów gore powinni chylić czoło (za pomysłowość), że po zakończonym seansie będziesz długo siedział zastanawiając się ,,k**wa, ale o co chosi?" - to nic; chodzi o fakt, iż można robić dobrze zrealizowane filmy, bez użycia wyrafinowanych metod. Nie potrzeba bawić się w efekty kosztujące miliony dolarów (vide Wojna światów z Crusem - która była totalną padaką, a kosztowała tyle, że ... powiedzmy, że można by za to zbudować niezły dom. Zajmujący chyba z pół Warszawy  ) by zrobić porządny film.  Wystarczy jedynie dobry scenariusz oraz porządni aktorzy (porządny nie znaczy znany i drogi), potrafiący oddać rys psychologiczny odgrywanych bohaterów. Za te elementy - scenariusz i aktorstwo - dziękuję. Nie żałuję, ani minuty. Warto było, że hej. Amen. 


Zalety: Dobry, mocny thriller..
Wady: Że nie wiadomo o co chodzi pod koniec seansu 
Najlepszy moment: Nie przegapicie go, zapewniam 

Ocena obiektywna: 8-/10
Ocena subiektywna: 9-/10

produkcja:  USA
gatunek: Thriller psychologiczny
reżyseria: David Slade
scenariusz: Brian Nelson
rok produkcji: 2006

Nareszcie. Tyle czekałem, na taką odpowiedź 
Może rzeczywiście odrobinkę wazeliny puściłem, ale fakt faktem, że film trzyma poziom. Może odrobinkę na koniec - jak zauważyłaś - zaczyna gubić fabułę, ale jeżeli przyjrzysz mu się dokładniej, to okaże się, że jest jednak sensowny jak cholera.
SPOILER Ok; zabawa w kastrację była bolesna, ale wobec filmów które oglądałem nawet na niej nie jęknąłem (kiedyś opiszę wam TE filmy  ) więc nie cierpiałem emocjonalnie. Pobudki dziołchy też pod koniec filmu zdają się być niejasne (a na cholerę to zrobiła) itp., ale otwórz się na drugie dno tego filmu. Na jego przesłanie, a okaże się, że wszystko jest zrozumiałe i ,,na swoim miejscu". No i wszelkie zwroty akcji są w miarę do przełknięcia, a nie na zasadzie ,,scenarzysta miał chyba gorszy dzień". BTW nie należy spodziewać się po tym filmie czegoś a'la ,,Gra", która solidnie potrafiła człowieka rozpieprzyć, ale i tak film ma parę asów w rękawie i potrafi się obronić. Sama powiedz, nudziłaś się choć trochę podczas seansu? SPOILER
To nie jest zły film (średnia ocen na poziomie 7.5-8). Mnie się podobał, to go opisałem. To jest jednak TYLKO mój punkt widzenia. Dzięki, że w końcu wdałaś się w małą dyskusję, o to chodzi. Ty masz inne zdanie, to je napisz. Ja postaram się obronić własne. Czekam na opinię innych. Nowa recenzja już wkrótce. 
PS. A zakończenie i tak mi się podobało